ΥΓΙΕΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

ΟΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΒΟΤΑΝΩΝ Α-Γ

Αγκάθι του Αγίου Ιωάννη.

ΒΟΤΑΝΑ
Το αγκάθι του Αγ. Ιωάννη είναι ένα πολυετές βότανο που βρίσκεται σε πολλά μέρη του κόσμου, μεταξύ των οποίων η Ανατολική Βόρεια Αμερική και οι ακτές του Ειρηνικού. Χρησιμοποιούμενα μέρη : παρασκευάσματα, εκχύλισμα βοτάνου. Δράση : Υπάρχουν ισχυρά επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης του κατά της κατάθλιψης (ήπιας έως μέτριας). Κατά της ανησυχίας, κατά της σοβαρής κατάθλιψης, κατά των διαταραχών μανίας-καταναγκασμού, κατά των συμπτωμάτων περιεμμηνόπαυσης, κατά των διαταραχών εποχιακής νοσηρότητας, Υπάρχουν ικανοποιητικά επιστημονικά στοιχεία κατά της χρήσης του για τη θεραπεία του HIV.
Δοσολογία : Τα παρασκευάσματα του βοτάνου συνήθως προτυποποιούνται ώστε να περιέχουν 0,3% υπερισίνη ή 2-5% υπερφορίνη. Τυπικές δόσεις είναι 0,17-2,7 mg υπερισίνης ή 900-1450 mg εκχυλίσματος του βοτάνου ανά ημέρα. Πιθανές παρενέργειες : στομαχική διαταραχή, δερματικές αντιδράσεις, κόπωση, καταστολή, ανησυχία, ζάλη, πονοκέφαλος, ξηροστομία, απώλεια βάρους. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεια υπέρ της χρήσης του.

Αγκινάρα.
Περιγραφή: Πολυετές λαχανικό σε σχήμα θάμνου, ανήκει στην οικογένεια των συνθέτων (compositae). Καλλιεργείται σε μέρη προφυλαγμένα από το δυνατό ψύχος και χωρίς πολύ υγρασία, τα φύλλα της είναι μεγάλα με βαθιές σχισμές, πολλαπλασιάζεται με παραφυάδες κατά την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Η αγκινάρα είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Β1, Β2, νιασίνη και C, ασβέστιο και φώσφορο. Εκτός από εξαιρετικό λαχανικό, αποτελεί επίσης και ένα πολύτιμο φάρμακο. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Τα φύλλα της αγκινάρας είναι χολαγωγά, τονωτικά και διουρητικά, τα φύλλα της θεωρείται ότι έχουν ιδιότητες κατά της αρτηριοσκλήρωσης, της χοληστερίνης και της ανεπάρκειας συκωτιού, των ρευματισμών, της πέτρας των νεφρών, του ίκτερου, των διαλειπόντων πυρετών, του τερτατέου πυρετού, κατά της ιδρωπικίας, και είναι επίσης καρδιοτονωτική και καθαριστική του αίματος. Επίσης το μασάζ με νερό από ζεσταμένα φύλλα αγκινάρας βοηθά στην τόνωση των μαλλιών. Χρήση: Χρησιμοποιείται ευρέως στη μαγειρική αλλά μπορεί να καταναλωθεί και ως συστατικό σε χυμούς ή ροφήματα.

Άγρια γλυκοπατάτα.
Στην άγρια γλυκοπατάτα (Dioscorea villosa και άλλα είδη της οικογένειας Dioscorea) έχουν λαθεμένα αποδοθεί ορμονικές ιδιότητες παρόμοιες της δεϋδροεπιανδροστερόνης (DHEA). Η λαθεμένη αυτή πεποίθηση πρέπει να έχει βασιστεί στο ότι η άγρια γλυκοπατάτα έχει χρησιμοποιηθεί στη βιομηχανική παρασκευή ορμονών. Χρησιμοποιούμενα μέρη : ρίζα, παρασκευάσματα. Δράση : Κατά της υψηλής χοληστερόλης, κατά των συμπτωμάτων εμμηνόπαυσης. Δοσολογία : Δεν υπάρχουν προτυποποιημένα ή καλά μελετημένα δοσολογικά σχήματα, ενώ παραδοσικά έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες δοσολογίες. Κάψουλες - 250 mg ως κάψουλες, μια έως τρεις φορές την ημέρα από το στόμα. Αποξηραμένη ρίζα - 2-4 g ή 1-2 κ.γ. σε δύο ή τρεις δόσεις από το στόμα, καθημερινά. Εκχυλίσμα. 450-900 mg εκχυλίσματος Dioscorea ανά ημέρα. Βάμμα - 2-4 ml βάμματος (1:1 σε 45% αλκοόλης) σε τρεις δόσεις από το στόμα Πιθανές παρενέργειες : δερματικό εξάνθημα, δύσπνοια, συσπάσεις μήτρας, χαμηλά επίπεδα σακχάρου, στομαχική διαταραχή. Δεν υπάρχουν ξεκαθαρα επιστημονικα στοιχεια για την χρήση της.

Αγριάδα
Περιγραφή : Είναι πολυετές αυτοφυές χόρτο, με πολύ μακριές περιπλεκόμμενες ρίζες. Τα φύλλα του είναι στενά, ταινιοειδή και γλαυκοπράσινα, το ύψος του κυμαίνεται από 10 έως 50 εκ. Υπάρχουν διάφορα είδη, ανάλογα με τις περιοχές-συναντάται ακόμα και σε περιοχές με υψόμετρο τα 2000μ. Θεραπευτικές Ιδιότητες. Είναι από τα πιο χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά και συμπεριλαμβάνεται σε πολλούς συνδυασμούς για τη θεραπεία του προστάτη. Φυσικό αντιβιοτικό και από τα πιο φημισμένα διουρητικά. Είναι μαλακτικό χωρίς παρενέργειες, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και μειώνει τη χοληστερίνη του αίματος. Βοηθά ενάντια στους κολικούς του συκωτιού, στις πέτρες στη χολή, στη χρυσή και την κυτταρίτιδα. Δρα ως αντισηπτικό και αντιφλεγμονώδες σε ουρικές λοιμώξεις, όπως κυστίτιδα, ουριθρίτιδα, προστατίτιδα(σε άριστο συνδυασμό με Αχιλλαία), στον ρευματισμό και τα αρθριτικά τις ασθένειες του δέρματος και την ηπατίτιδα. Είναι ωφέλιμο για νεφρόλιθους και ψαμμίαση (άμμο στα νεφρά). Χρήση : Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα φύλλα και κυρίως η ρίζα της. Παρασκευάζεται ως αφέψημα. (ρίχνουμε δύο κουταλιές του τσαγιού κομμένο ρίζωμα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10 λεπτά).

Αγριμόνια
Περιγραφή: Η κοινή ονομασία του είναι ασπροζάκι ή φωνόχορτο. Έχει κίτρινα άνθη, τα φύλλα του είναι οδοντωτά και χνουδωτά. Η συγκομιδή του γίνεται τον Ιούνιο και τον Οκτώβριο. Το συναντάμε σε μέρη που υπάρχει υγρασία. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Το φυτό είναι στυπτικό και επουλωτικό σε πληγές, πρηξίματα, μώλωπες και διαστρέμματα. Είναι φάρμακο κατά της χρόνιας φαρυγγίτιδας , κατά της διάρροιας (το τσάι του) και ακόμα κατά του διαβήτη. Τις σπουδαίες θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού αναγνώριζαν και οι γιατροί της αρχαιότητας, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν εναντίον χρόνιων νοσημάτων του ήπατος, κατά του ίκτερου, της αιματουρίας και (σε γαργάρες) σε ερεθισμούς και εξελκώσεις του λαιμού. Με εξωτερικές πλύσεις βοηθάει στην επιπεφυκίτιδα και τη λευκόρροια. Ο Γάλλος Ρallas εξάλλου τη χρησιμοποιούσε με εμπιστοσύνη ως ανθελμινθικό στα κατοικίδια ζώα, ενώ ο Ηusard το συνιστούσε για τον καθαρισμό των ιχωρωδών και χοιραδικών ελκών και ο Ηοrtius ως σπουδαίο φάρμακο (το αφέψημα) κατά της υδρωπικίας. Ο Forestius έδινε το οινώδες (ή με ξίδι) αφέψημα του φυτού κατά των φλεγμονών των όρχεων, ενώ ο Fleticmann συνιστούσε γαργάρες με το αφέψημα του στους ρήτορες και στους τραγουδιστές, εναντίον της φλεγμονής του φάρυγγα και των φωνητικών οργάνων τους. Οι δικοί μας και οι ξένοι χωρικοί εξάλλου , το μεταχειρίζονται ακόμα σαν «βραστικό», αντί του τσαγιού, για το ωραίο άρωμα του (το τσάι των φύλλων του άλλωστε είναι πολύ καλό κατά της ημικρανίας και κατά της δυσπεψίας). Η αγριμόνια είναι επίσης αποτελεσματική κατά των κολικών, των εμετών και κατά του βήχα, ενώ το αφέψημα της είναι χρήσιμο στους ασθματικούς και κατά της νεφρίτιδας, του χρόνιου πνευμονικού κατάρρου, της καχεξίας, της αιματουρίας, των δερματικών παθήσεων, των βρογχικών παθήσεων και των ρευματισμών. Η αγριμόνια είναι ευεργετική στις παθήσεις του συκωτιού και της σπλήνας και στα έλκη του πεπτικού σωλήνα. Είναι ειδικό για τις φλεγμονές του λαιμού και του βλεννογόνου της στοματικής κοιλότητας. Από την αρχαιότητα ακόμα το χρησιμοποιούσαν για την επούλωση πληγών. Θυμηθείτε το σε περιπτώσεις αμυγδαλίτιδας, σε προβλήματα του φάρυγγα, άφθες και μυκητιάσεις. Τα φύλλα του είναι εξαιρετικά για την αναιμία και χρησιμοποιούνται με επιτυχία στους ρευματισμούς, στο λουμπάγκο, στα πεπτικά προβλήματα, στην κίρρωση του ύπατος και στις παθήσεις της σπλήνας. Συνίσταται επίσης κατά των κολικών, των εμετών και κατά του βήχα. Χρήση : Το τσάι των φύλλων του είναι κατά της ημικρανίας, της δυσπεψίας και της διάρροιας. Σε περιπτώσεις με πρηξίματα, στραμπούληγμα ή μώλωπες, μπορεί να παρασκευασθεί μία πάστα με ξίδι, πίτουρα και φύλλα αγριμονίου. Επίσης  με αφέψημα του αγριμονίου προτείνονται οι  γαργάρες για τον καθαρισμό της φωνής.

Αγριοθυμάρι.
Χρησιμοποιούμενα Μέρη : Αποξηραμένο το ανθισμένο φυτό. Δράση : Κοκύτης, Βρογχίτιδα, Βήχα, Διάρροια. Δοσολογία : Σε μισό λίτρο νερό 1-2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένο αγριοθυμάρι, το αφήνουμε για λίγες ώρες (δεν βράζουμε) και πίνουμε. - Πληγές – Με το ίδιο αφέψημα πλένουμε την προβληματική περιοχή.

Αγριοκάστανο.
Η αγριοκαστανιά (ή ιπποκαστανιά ή αίσκουλος) ενδημεί στην Ασία και τη Βόρεια Ελλάδα και παράγει καρπούς με ακανθώδες περικάρπιο με 1 έως 3 σπόρους εντός τους. Χρησιμοποιούμενα μέρη : εκχυλίσματα σπόρων. Δράση : -Υπάρχουν ισχυρά επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης του για την θεραπεία της χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας. Δοσολογία : - 300 mg ξηρού εκχυλίσματος σπόρου αγριοκάστανου κάθε 12 ώρες έως 12 εβδομάδες, λήψη από το στόμα. Πιθανές παρενέργειες : Σοβαρή αλλεργική αντίδραση (αναφυλακτικό σοκ), παράλυση, κώμα, στομαχική διαταραχή, εμετός, διάρροια, σύγχυση, αδυναμία, κνησμός, ναυτία, ζάλη, χαμηλό σάκχαρο, αιμορραγία. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεια υπερ της χρήση του.

Αγριοκυπαρίσσι
Χρησιμοποιούμενα Μέρη : - Αποξηραμένοι οι καρποί, το ξυλώδες μέρος, οι βλαστοί με τα φύλλα. Δράση : - Μολύνσεις της ουροδόχου κύστης, Ανορεξία, Καθαρτικό, Διουρητικό – βάζουμε σε νερό τους καρπούς ή το ξυλώδες μέρος (δεν βράζουμε) αφήνουμε για λίγο και πίνουμε. Για την ίδια Δράση : μασάμε τους καρπούς (3-4 την ημέρα). - Πληγές που αργούν να επουλωθούν – με το ίδιο παρασκεύασμα που αναφέρετε παραπάνω, πλένουμε τις πληγές.

Αγριόσκορδο
Χρησιμοποιούμενα Μέρη : Φρέσκο ολόκληρο το φυτό. Δράση : Ανοιξιάτικες αδιαθεσίες (αλλεργίες), Αρτηριοσκλήρωση, Στομαχικές και εντερικές διαταραχές, Καθαρτικό – Το φτιάχνουμε σαλάτα, κατά προτίμηση χωρίς αλάτι. - Ακμή – Κομματιασμένα τα φρέσκα φύλλα εφαρμόζονται σε σπυριά και αποστήματα. ΠΡΟΣΟΧΗ! να μην αφήνετε πολύ ώρα διότι προκαλεί ερεθισμό! Το δέρμα ίσως να κοκκινίσει ελαφρά μετά την εφαρμογή για λίγο, δεν είναι κάτι ανησυχητικό. Ξεπλύνετε με νερό.

Αλθαία
Περιγραφή: Η αλθαία ( ή δενδρομολόχα ή νερομολόχα ) ανθίζει το καλοκαίρι για μεγάλη χρονική περίοδο, αντέχει στη ζέστη και στην ξηρασία και συναντάται παντού στην Ελλάδα. Έχει χνου­δωτό, όρθιο στέλεχος, στρογγυλά, οδοντωτά, γκριζοπράσινα φύλλα, κοκκινωπά ή λευκά λουλούδια. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Είναι χρήσιμη σε οποιαδήποτε περίπτωση χρειάζεται μαλακτική επίδραση Η ρίζα χρησιμοποιείται κυρίως για πεπτικά προβλήματα και  συστήνεται ιδιαίτερα σε όλες τις φλεγμονές του πεπτικού σωλήνα , όπως φλεγμονές του στόματος, ουλίτιδα, γαστρίτιδα, πεπτικό έλκος, εντερίτιδα και κολίτιδα καθώς επίσης καταπραΰνει τις στομαχικές διαταραχές, το βή­χα, τη βρογχίτιδα και το κρύωμα. Επίσης βοηθά σε δερματικές παθήσεις και διαταραχές, πόνους μυών και τενόντων. Τα φύλλα χρησιμοποιούνται για τους πνεύμονες και το ουροποιητικό σύστημα. Για την ουρηθρίτιδα και την άμμο στο ουροποιητικό σύστημα τα φύλλα της Αλθαίας είναι πολύ καταπραϋντικά. Γενικά αυτό το φυτό είναι πολύ καταπραϋντικό για οποιονδήποτε ερεθισμό των βλεννογόνων μεμβρανών του σώματος. Στην αλθαία αποδίδονται και ανοσοποιητικές ιδιότητες, καθώς βοηθά τα λευκά αιμοσφαίρια να καταστρέ­φουν τα μικρόβια που εισβάλλουν στον οργανισμό. Χρήση : Λαμβάνεται τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Οι ρίζες της διαθέτουν μία κολλώδη ουσία, η οποία απορροφά το νερό, διογκώνεται και σχηματίζει μια προστατευτική ζελατίνη. Η ζελατίνη αυτή ανα­κουφίζει και προστατεύει από τα κοψίματα, τις εκδορές, τα εγκαύματα και τις πληγές, ενδείκνυται για τις κιρσώδεις φλέβες και τα εξωτερικά έλκη όπως αποστήματα και δοθιήνες. Οι πολτοποιημένες ρίζες του μπορούν να χρησιμοποιη­θούν εξωτερικά ως επουλωτικό και ξηραντικό κατάπλα­σμα το οποίο α­πλώνεται στην πάσχου­σα περιοχή ζεστό, συμ­βάλλοντας στη θεραπεία των φλεγμονών.

Αλογοουρά
Η αλογοουρά είναι απόγονος γιγάντιων φυτών που μοιάζουν με τη φτέρη και κάλυπταν τη γη 200 εκατομμύρια χρόνια πριν. Χρησιμοποιούμενα μέρη: το φυτό, παρασκευάσματα. Δράση : κατά της αυξημένης διούρησης, κατά της οστεοπόρωσης. Δοσολογία : Δεν υπάρχουν προτυποποιημένα ή καλά μελετημένα δοσολογικά σχήματα για την αλογοουρά, ενώ παραδοσιακά χρησιμοποιούνται διάφορες δόσεις...  -Δισκία - 300 mg δισκίων ή κάψουλας τρεις φορές την ημέρα αρχικώς έως 6 g ημερησίως από το στόμα. -Τσάι - 1,5 g αποξηραμένης αλογοουράς σε 1 φλ. ζεστό νερό, έως 6 φλ. τσαγιού την ημέρα, εάν αναγκαίο. -Βάμμα - παρασκεύασμα 1:1 σε 25% αλκοόλης, 1-4 ml τρεις φορές την ημέρα από το στόμα. Πιθανές παρενέργειες : -σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία, διογκωμένα μάτια, προβλήματα μνήμης, εξάνθημα, ναυτία, αυξημένη διούρηση, στομαχική διαταραχή, μυϊκη αδυναμία, κρύα άκρα, απώλεια βάρους. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεία υπέρ της χρήσης της.

Αλόη-1
Περιγραφή: Αλόη η γνήσια (Aloe vera), ανήκει στην οικογένεια των λειριιδών (Liliaceae) και κατάγεται από την Αφρική. Καλλιεργείται  σε τροπικές πριοχές, επίσης και ως φυτό  εσωτερικών χώρων ή οε μεγάλες γλάστρες. Είναι ανθεκτικό φυτό,  που φτάνει τα  60 εκ.,  έχει  αγκαθωτά, γκριζοπράσινα και σαρκώδη φύλλα, άνθη κίτρινα ή πορτοκαλί. Ανθίζει από τον Μάιο μέχρι τον Ιούνιο. Η αλόη χρησιμοποιείται από παλιά ως λοσιόν για το δέρμα. Λέγεται ότι η Κλεοπάτρα όφειλε την εξαιρετική ομορφιά της προπάντων σε αυτό το φυτό. Χρησιμοποιούμενα μέρη του φυτού : Για την παραγωγή του ζελέ της  αλόης κόβονται τα φύλλα και χρησιμοποιείται το καθαρό ζελέ. Από το επίσης εξερχόμενο  πικρό, κίτρινο χυμό παράγεται το ξηρό εκχύλισμα της αλόης. Ιδιότητες : Η αλόη περιέχει ανθρακινόνη, ρητινώδεις ουσίες ταννίνες και Aloeresin B. Βοηθά στην επούλωση των πληγών, τονώνει την έκκριση χολής και δρα ως καθαρτικό. Εκτός αυτού τα συστατικά της χρησιμοποιούνται και ως λοσιόν για λεία και απαλή επιδερμίδα.
Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η αλόη έχει ιδιότητες αρωματικές, τονωτικές, ορεκτικές και χωνευτικές σε μικρή δόση ενώ σε μεγαλύτερες δόσεις καθαρτικές και σε εξωτερική χρήση επουλωτικές. Η ρητίνη της αλόης από ορισμένες ποικιλίες είναι αρωματική και λαμβάνεται με κέντρισμα του φυτού. Είναι πικρή στη γεύση, τονωτική και καθαρτική. Η αλόη η γνήσια παράγει δύο φαρμακευτικά προϊόντα. Ο κίτρινος πικρός χυμός που βγαίνει όταν κόβουν τα φύλλα χρησιμοποιείται, αφού ξεραθεί, ως καθαρτικό. Ο λαός χρησιμοποιεί την αλόη για την περιποίηση εγκαυμάτων της επιδερμίδας από φωτιά ή ηλιοθεραπεία, καθώς και για τα εξανθήματα, τα τσιμπήματα από τις μέλισσες και από άλλα έντομα, τα κοψίματα και τα τσιμπήματα από τις μέδουσες της θάλασσας. Ταυτόχρονα έχει αντιμυκητική, αντιβιοτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Στις τροπικές χώρες το φυτό βρίσκεται σε κάθε σπίτι στο περβάζι του παραθύρου της κουζίνας, πρόχειρο για κάθε ανάγκη και γενικά αποκαλείται φυτό για καψίματα. Κόβουν ένα φύλλο ώριμο από το φυτό το ξεφλουδίζουν για να βγει η ζελατίνη και τη βάζουν πάνω στο κάψιμο. Το 1930 και 1940 οι Αμερικάνοι γιατροί ανακάλυψαν ότι η ζελατίνη της αλόης μπορούσε να θεραπεύσει τα καψίματα που προκαλούσαν οι ακτίνες Χ. Από τότε άρχισε και η μεγάλη ζήτηση του φυτού. Εκτός από τη φαρμακευτική σήμερα είναι εκτεταμένη και η χρήση της αλόης στη βιομηχανία καλλυντικών για τις τονωτικές και μαλακτικές ιδιότητες της στο δέρμα. Χρήση : Το καθαρό ζελέ που εκκρίνεται από ένα φύλλο χρησιμοποιείται κυρίως ως μέσο πρώτων βοηθειών σε περίπτωση εγκαύματος, γδαρσίματος, ζεματίσματος και εγκαύματος από τον ήλιο. Μάλιστα η ανακουφιστική δράση του ζελέ σε εγκαύματα έχει επιβεβαιωθεί από έρευνες.  Για την ανακούφιση από τους πόνους καθώς και για τη μείωση του κινδύνου μολύνσεως τρίβουμε προσεκτικά το ζελέ πάνω στην πάσχουσα περιοχή. Ο πικρός χυμός δρα ως ισχυρό καθαρτικό χάρη στην ανθρακινόνη. Στην βιομηχανία των προϊόντων αισθητικής χρησιμοποιείται το φυτό για σαμπουάν και κρέμες προσώπου και χεριών.

Αλόη-2
Περιγραφή: Η Αλόη Βέρα είναι χυμώδης, μοιάζει αρκετά με κάκτο, αλλά στην πραγματικότητα ανήκει στην οικογένεια των κρινοειδών και συγγενεύει με το κρεμμύδι, το σκόρδο και το σπαράγγι, αντέχει σε μεγάλες θερμοκρασίες και ξηρασία.  Παρόλο που υπάρχουν περισσότερα από 300 είδη Αλόης, μόνο 4-5 ποικιλίες, διαθέτουν θεραπευτικές ιδιότητες. Το ζελέ που βρίσκεται στο εσωτερικό του φύλλου της Αλόης περιέχει πάνω από 75 γνωστά συστατικά με βασικότερη τη λεκτίνη. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η αλόη χαρακτηρίζεται δικαίως ως το φυτό θαύμα καθώς οι θεραπευτικές της ιδιότητες είναι εξαιρετικά πολλές. Βοηθά στην αποφυγή αλλά και την επούλωση τραυματισμών του επιθηλίου (κυτταρικός ιστός) του εντέρου, δρα ως αντισηπτικό σε τραυματισμούς του δέρματος και δερματικές παθήσεις, μυκητιάσεις, εγκαύματα. Η αλόη βέρα βοηθάει επίσης σε παθήσεις του πεπτικού συστήματος, όπως το έλκος του στομάχου, η δυσπεψία, η δυσκοιλιότητα και η ελκώδης κολίτιδα, δυναμώνει το ήπαρ, αναζωογονεί  το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ πρόσφατες μελέτες μιλούν και για την ικανότητα αντιμετώπισης μορφών καρκίνου, διαβήτη και ηπατίτιδας. Ακόμη χρησιμοποιείται και σε κάποιες στοματικές θεραπείες, όπως τα στοματικά έλκη, οι φουσκάλες και η γαγγραινώδης στοματίτιδα. Είναι επίσης χολαγωγό, καθαρκτικό και χρησιμοποιείται και για την ανακούφιση του πόνου. Φημίζεται για την ενυδατική, αντιγηραντική, αντηλιακή και αντικυτταριδική δράση της. Χρήση: Ο χυμός της, αραιωμένος σε νερό ή γάλα, δημιουργεί ένα τονωτικό και δυναμωτικό ποτό, ενώ μπορεί ακόμα να συνδυαστεί και με άλλα συστατικά, για φυσικές κρέμες και λοσιόν που χρησιμοποιούνται τοπικά, θρέφουν το δέρμα και βελτιώνουν σημαντικά την ποιότητά του.

Αμάραντος
Χρησιμοποιούμενα Μέρη : - Τα φρέσκα φύλλα. Δράση : - Κατάπλασμα σε πληγές – Κοπανισμένα τα φρέσκα φύλλα εφαρμόζονται σε πληγές για να ενισχύσουν την θεραπεία τους.

Αμύγδαλο Γλυκό
Η αμυγδαλιά ενδημεί στη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική, αλλά καλλιεργείται στις περισσότερες εύκρατες περιοχές. Χρησιμοποιούμενα μέρη : Καρποί. Δράση : -Κατά της υψηλής χοληστερόλης! -υπάρχουν ικανοποιητικά επιστημονικά στοιχεία κατά της χρήσης του βοτάνου για τη θεραπεία από δερματικές αντιδράσεις λόγω ακτινοθεραπείας (τοπικά). Δοσολογία : Δεν υπάρχουν προτυποποιημένα ή καλά μελετημένα δοσολογικά σχήματα για το γλυκό αμύγδαλο, ενώ παραδοσιακά έχουν δοκιμασθεί διάφορες δόσεις. Ενήλικες - 84-100 g καθημερινά, από το στόμα. Δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να υποστηρίξουν κάποια σύσταση, αλλά με βάση τις διατροφικές πληροφορίες το γλυκό αμύγδαλο θεωρείται υγιεινή επιλογή. Πιθανές παρενέργειες : -σοβαρή αλλεργική αντίδραση (status asthmaticus), λιπώδης εμβολή, αγγειοοίδημα, οίδημα στον λάρυγγα, χαμηλό σάκχαρο, αλωπεκία (απώλεια μαλλιών), αύξηση βάρους Σημείωση : Το γλυκό αμύγδαλο είναι διαφορετικό από το πικρό. Το πικραμύγδαλο μπορεί να είναι τοξικό για τον άνθρωπο. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεια υπέρ της χρήσης του.

Άρκτιο
Περιγραφή: Κατά την λαϊκή παράδοση, τα φρέσκα φύλλα της και ειδικά η ρίζα της , χρησιμοποιούταν τοπικά, για την θεραπεία των σπυριών, της νινίδας, την τριχόπτωση, το έκζεμα, τα έλκη και για τα τσιμπήματα των εντόμων. Κάποτε χρησίμευε για τον καθαρισμό του οργανισμού και είναι γνωστή για τους σπόρους της με τα άγκιστρα που κολλάνε στα ρούχα. Πολλοί ερευνητές διαπίστωσαν την παρουσία ενός αντιβιοτικού που βρίσκεται κυρίως στα φύλλα και στις φρέσκιες ρίζες, με δράση όμοια προς εκείνη της πενικιλίνης. Κυριότερο συστατικό της είναι η ινσουλίνη. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Είναι ήπιο καθαρτικό, έχει δράση υπογλυκαιμική, διουρητική, αντιβιοτική, καταπραϋντική. Η διέγερση των πεπτικών υγρών που προκαλεί βοηθά στην έκκριση της χολής. Συνίσταται για πολυάριθμες μορφές δερματίτιδας, δερματοπάθειες πυώδεις, δρα κατά της ακμής, εκζεμάτων, πιτυρίδας, εξανθημάτων όπως ιλαρά και ερυθρά, αποστημάτων αλλά και κατά των δηλητηριάσεων. Βοηθά στην επούλωση πληγών, σε αρθριτικούς πόνους, σε στομαχικά προβλήματα, στην υπόταση, σε περιπτώσεις με πέτρα στα νεφρά ή τη χολή, μειώνει το ουρικό οξύ, θεραπεύει την ψαμμίαση και την ποδάγρα και χορηγείται σε περιπτώσεις υπεργλυκαιμίας αλλά και διαβήτη. Επίσης ενδείκνυται για την αποτοξίνωση του οργανισμού καθαρίζοντας την λέμφο. Χρήση: Πίνεται κυρίως ως αφέψημα.

Αρπαγόφυτο
Περιγραφή : Το αρπαγόφυτο (Harpagophytum procumbens) έρχεται από τη Λατινική Αμερική, ονομάζεται αλλιώς και ξύλινη αράχνη ή Νύχι του διαβόλου και χρησιμοποιείται από παλιά για την αντιμετώπιση ρευματικών πόνων. Είναι ένα έρπον ποώδες πολυετές φυτό με μια ανθεκτική κεντρική ρίζα που περιλαμβάνει μία ομάδα από δευτερεύοντες κονδύλους που κρέμονται από αυτήν, έχει αγκαθωτούς καρπούς και το χρώμα των ανθών του ποικίλλει. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Είναι κατάλληλο ενάντια σε  πόνους ρευματισμών, αρθριτικών και αρθρίτιδας, ουρικής αρθρίτιδας. Γενικότερα θεωρείται ισχυρό αναλγητικό, καταπραϋντικό, αντισπασμωδικό  αλλά και αντιφλεγμονώδες. Συνίσταται επίσης για πόνους στην πλάτη λόγω σπονδύλωσης, αλλά και γενικότερα μυοσκελετικούς πόνους, προβλήματα χολικών αλάτων, ανεβασμένο ζάχαρο, διαταραχές ήπατος, νεφρών και χοληδόχου κύστης. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Χρήση: Χρησιμοποιείται ως αφέψημα. Οι αποξηραμένοι κόνδυλοι του φυτού χρησιμοποιούνται για να μετριάσουν τον πόνο και τον πυρετό αλλά και να διεγείρουν την χώνεψη.

Αρτεμισία-1 (ή λεβιθόχορτο).
Βοτανικό όνομα : Αψίνθιο το κοινό, αρτεμισία η κοινή (Artemisia vulgaris) ανήκει στην οικογένεια των σύνθετων (asteraceae). Κατάγεται από την Ευρώπη, Ασία και βόρεια Αμερική. Ευδοκιμεί στις άκρες των δρόμων και σε χερσότοπους. Επίσης το συναντάμε ως καλλιεργούμενο είδος. Το  ύψος του φτάνει μέχρι 1,50 μ., έχει σκουροπράσινα πτερωτά φύλλα, κόκκινα ή κίτρινα ανθάκια σε βότρεις. Ανθίζει από τον Ιούλιο έως και το Σεπτέμβριο. Το λεβιθόχορτο χρησιμοποιούνταν από τα αρχαία χρόνια ως θεραπευτικό φυτό και κατείχε μόνιμη θέση στη μοναστηριακή ιατρική, όπου το συνιστούσαν για προβλήματα πέψης. Λέγεται ότι οι ρωμαίοι στρατιώτες κάλυπταν τα σανδάλια τους με λεβιθόχορτο για να διατηρήσουν υγιείς τις πατούσες τους. Από το λεβιθόχορτο χρησιμοποιούνται τα φύλλα και τα νεαρά βλαστάρια που μπορούν να συλλέγονται μέχρι την άνθιση. Οι βότρεις κόβονται στο τέλος του καλοκαιριού, λίγο πριν ανθίσουν, και αποξηραίνονται. Ιδιότητες: Το λεβιθόχορτο έχει αρωματική και πικρή γεύση, η οποία οφείλεται π.χ. στις πικρές ουσίες και το αιθέριο έλαιο που περιέχει. Έχει ιδιότητες ορεκτικές, χωνευτικές και καταπραϋντικές. Χρήση: Το λεβιθόχορτο περιγράφεται παραδοσιακά ως δυναμωτικό για το στομάχι και το έντερο, το οποίο διεγείρει την παραγωγή των πεπτικών υγρών και προάγει τη χώνεψη. Ακόμα και για την ευκοιλιότητα, την ανορεξία και τη δυσάρεστη αναπνοή συνιστάται το λεβιθόχορτο στη λαϊκή θεραπευτική. Χρησιμοποιείται επιπλέον ως μέσο που προάγει την αιμάτωση και ως εμμηναγωγό και καταπραϋντικό. Μπορείτε να πίνετε κάθε μέρα μέχρι 3 φλιτζάνια τσάι. Το λεβιθόχορτο έχει ηπιότερη δράση από άλλα συγγενικά φυτά, έτσι ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μακρό χρονικό διάστημα ως διεγερτικό της όρεξης ή για την ενίσχυση της λειτουργίας της χώνεψης.

Αρτεμισία-2
Περιγραφή: Η Αψιθιά ή Αμπιστιά ανήκει στην οικογένεια των Compositae (Σύνθετα). Πολυετές σπάνιο, φρυγανώδες αυτοφυές σε άγονους και βραχώδεις τόπους φυτό, φτάνει μέχρι το 1μ. ύψος, με γκριζοπράσινους μίσχους και φύλλα, που καλύπτονται από αργυρόχρωμο χνούδι, και κίτρινα μικρά άνθη. Στη βοτανοθεραπεία χρησιμοποιούνται τα φύλλα, οι ανθισμένες κορυφές και οι ρίζες. Είναι πικρό, συναντάται σε περιοχές της Μεσογείου και σε όλα τα εύκρατα μέρη ανά τον κόσμο και υπάρχουν περίπου 300 είδη Αψιθιάς. Φημίζεται για την πλούσια περιεκτικότητά της σε αιθέρια έλαια. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Θεωρείται αγχολυτικό, τονωτικό, αντιπυρετικό, αντισηπτικό, εμμηναγωγό, αντιφλεγμονώδες, παυσίπονο. Συνίσταται ως τονωτικό κατά της δυσπεψίας(σαν ήπιο καθαρτικό), της γαστραλγίας, της γαστρίτιδας, της μερικής ανεπάρκειας του ήπατος. Βοηθά σε γυναικολογικά προβλήματα, μητρορραγίες και λευκόρροια. Είναι καλό αντιπυρετικό και αποχρεμπτικό σε περιπτώσεις κρυολογημάτων, δύσπνοιας, φλεγμονών των άνω αναπνευστικών οδών και στο βήχα. Χρησιμοποιείται επίσης, σαν χολαγωγό, στην χρυσή και στις δηλητηριάσεις, για την αποβολή των πετρών από το ουρικό σύστημα, ενάντια στα οιδήματα αλλά και κατά του διαβήτη και συμβάλλει στον μεταβολισμό των υδατανθράκων (σακχάρων). Χρήση: Χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο ως αφέψημα ή έγχυμα. Για να παρασκευάσουμε την Αψιθιά ως έγχυμα ρίχνουμε σε 1-2 κουταλάκια του γλυκού ξηρό βότανο ένα φλιτζάνι βραστό νερό και το αφήνουμε 1-15 λεπτά. Σε περιπτώσεις επιληψίας και σπασμών χρησιμοποιείται σκόνη από τις θρυμματισμένες ρίζες της Αψιθιάς, από 1- 3 κουταλάκια του καφέ την ημέρα, μόνη της ή με λίγη ζάχαρη. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να παίρνεται σε μικρές δόσεις και για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η διάρκεια της θεραπείας με Αψιθιά δεν πρέπει
να υπερβαίνει τις 2 βδομάδες.

Αρχαγγελική
Περιγραφή:  Η άγρια αρχαγγελική φυτρώνει πλάι σε ρυάκια, ενώ την ήμερη μπορούμε να την έχουμε ακόμα και στο μπαλκόνι μας σε μεγάλες γλάστρες. Κάθε ίνα της αρχαγγελικής χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς, από τη ρίζα μέχρι τα φύλλα και τους σπόρους της όταν είναι ώριμοι, αλλά και τα λουλούδια της όταν είναι ανθισμένα. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Η αρχαγγελική μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τονωτικό σε περιπτώσεις κόπωσης, αναιμίας , ατονίας αλλά και σε μελαγχολία. Θεωρείται επίσης σπασμολυτική και χρήσιμη σε περιπτώσεις τυμπανισμού στομάχου και εντέρου αλλά και κατά της ημικρανίας. Επίσης ενδείκνυται σε περιπτώσεις επώδυνης ή με ανωμαλίες έμμηνης ρύσης . Έχει αποχρεμπτικές ιδιότητες, γι’ αυτό χρησιμοποιείται σε βρογχίτιδες, πλευρίτιδες και κρυολογήματα. Τέλος θεωρείται καταπραϋντική σε περιπτώσεις γαστρικής οξύτητας, κολίτιδας και άσθματος αλλά και καρδιοτονωτική. Είναι διουρητική  και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για ρευματισμούς, αρθριτικά, θλάσεις μυών. Χρήση: Χρησιμοποιείται κυρίως ως αφέψημα αλλά και ως επίθεμα. Επίσης για πρόσθετη χαλάρωση προτείνεται η προσθήκη των μίσχων ή της ρίζας της στο μπάνιο ή στο ποδόλουτρο. Ωστόσο σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να χρησιμοποιείται ή λαμβάνεται σε μικρές δόσεις.

Αστράγγαλους
Περιγραφή: Ο Αστράγγαλος είναι απο τα σπουδαιότερα φυτά στην παραδοσιακή ιατρική της Άπω Ανατολής, χρησιμοποιούμενος σαν τονωτικό και ενισχυτικό της υγείας απέναντι στις ασθένειες. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρύτατα στην Κίνα, άλλα και με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς στις δυτικές χώρες. Ιδιότητες : Ενίσχυση του ανοσοποιήτικού συστήματος και ανθεκτικότητα απέναντι στις ασθένειες και λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένου του κοινού κρυολογήματος. Περιφερειακές αγγειακές παθήσεις, υπέρταση και ισχαιμία. Βελτιώνει την λειτουργία των επινεφριδίων και της πέψης.Αυξάνει τον μεταβολισμό και προμηθεύει ενέργεια καταπολεμώντας την κούραση. Χρησιμοποιούμενο μέρος του φυτού : Η ρίζα. Χρήση: Ενα κουταλάκι του γλυκού σε 1 1/2 ποτήρι νερό. Βρασμός: 5-6 λεπτά. Μπορούμε να πιούμε μέχρι 2 ποτήρια την ημέρα.

Αχιλλαία
Περιγραφή : Η Αχιλλαία ή χιλιόφυλλο ανήκει στην οικογένεια των σύνθετων (Asteraceae) και κατάγεται από την Ευρώπη. Είναι αυτοφυές, αρωματικό φυτό με γκριζοπράσινα φύλλα, το χρώμα των ανθών του ποικίλει από λευκό έως ροζ, ανθίζει καλοκαιρινούς μήνες και το ύψος της φτάνει τα έως και 60 εκ. Χρήσιμα μέρη είναι κυρίως τα άνθη και τα φρέσκα βλαστάρια και η γεύση του πικρίζει. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Η Αχιλλέα είναι ένα από τα καλύτερα εφιδρωτικά και αντιπυρετικά βότανα κατάλληλο για εμπύρετες ιώσεις, κρυολογήματα. Έχει τονωτικές, ηρεμιστικές ,αντισπασμωδικές αλλά και αντιφλεγμονώδες, απολυμαντικές ιδιότητες.  Βοηθά στην μείωση της υψηλής πίεσης και των θρόμβων τονώνοντας τα αιμοφόρα αγγεία, σε προβλήματα στην πέψη, σε ενοχλήσεις  και έλκη του στομάχου, του εντέρου, της  χολής ή σε περιπτώσεις ανορεξίας. Συνιστάται επίσης, για την θεραπεία της αμηνόρροιας και άλλων ενοχλήσεων του γυναικείου υπογαστρίου, εσωτερικής αιμορραγίας των αιμορροΐδων,  αποστημάτων, ως αντισηπτικό του ουροποιητικού ενδείκνυται για λοιμώξεις όπως η κυστίτιδα. Χρήση: Χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Ένα ζεστό αφέψημα προξενεί θεραπευτικό ιδρώτα που δροσίζει τον πυρετό και απομακρύνει τις τοξίνες. Χρησιμοποιείται φρέσκια ως κατάπλασμα για την επούλωση των πληγών. Λουτρά με χιλιόφυλλο συνιστώνται κυρίως σε περίπτωση αρθρίτιδας, ρευματικών, αιμορροΐδων και ως συμπληρωματικά της θεραπείας με τσάι σε περίπτωση ενοχλήσεων κατά την εμμηνόρροια. Τα φρέσκα ψιλοκομμένα βλαστάρια του χιλιόφυλλου είναι επίσης γευστικά σε σαλάτες.

Βαλεριάνα
Περιγραφή : Ανήκει στην οικογένεια των Βαλεριανιδών Η βαλεριάνα είναι φυτό με ρίζωμα πολυετές που μένει ζωντανό όταν ξεραίνονται οι βλαστοί και τα φύλλα. Το ύψος της κυμαίνεται από 40 εκατοστά έως 2 μέτρα. Έχει φύλλα σύνθετα πτεροειδή και τα άνθη της είναι μικρά άσπρα ή ρόδινα που σχηματίζουν πυκνές ταξιανθίες. Προτιμά τα υγρά και ψυχρά κλίματα και είναι αυτοφυές σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος. Ανθίζει το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο.  Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούμε την ρίζα του φυτού, αλλά και τα ξεραμένα φύλλα που με αυτά φτιάχνουμε τσάι. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Συνιστάται για την αρθρίτιδα, την κολίτιδα, τη διάρροια, τον πονοκέφαλο και την υπέρταση, το σύνδρομο του ευερέσθιτου εντέρου, την εμμηνόπαυση, την ψωρίαση, τους ρευματισμούς, τη νευρική υπερένταση, τον πονόδοντο, την ισχιαλγία, τους πόνους περιόδου. Η βαλεριάνα έχει χρησιμοποιηθεί για υστερικές καταστάσεις, υπερδιέγερση, αϋπνία, ημικρανία, κράμπες, κολικούς του εντέρου, ρευματικούς πόνους, δυσμηνόρροια, νευρικές καταστάσεις. Οι κύριες χρήσεις της είναι για ηρεμιστικούς και υπνωτικούς λόγους, ενώ χρησιμοποιείται παράλληλα σαν αντισπασμωδικό και ηρεμιστικό. Προτείνεται επίσης για ανησυχία και νευρολογικές διαταραχές του ύπνου. Η βαλεριάνα χρησιμοποιείται σαν ηρεμιστικό ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας σε περιπτώσεις υπερέντασης. Χρήση: Σαν ήπιο κατευναστικό, η βαλεριάνα πρέπει να λαμβάνεται 30-45 λεπτά πριν τον ύπνο. Με τη μορφή αφεψήματος ξηρής ρίζας, σε δοσολογία 1-2γραμ. ανά φλιτζάνι, προσέχοντας την υπερβολική θέρμανση γιατί είναι πολύ πτητική. Πρέπει να προστατεύεται από το φώς. Με το αφέψημά της επίσης γίνονται μπάνια κατά των σπασμών των νεογέννητων βρεφών. Αποφεύγετε τις μεγάλες δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Βαλεριανή
Η βαλεριανή, μέλος της οικογένειας Valerianaceae, χρησιμοποιείται ευρέως για να θεραπεύσει την αϋπνία και την ανησυχία. Καλύτερα αποτελέσματα έχουν παρατηρηθεί σε όσους δεν κοιμούνται καλά. Χρησιμοποιούμενα μέρη : ρίζα, εκχύλισμα (ως παρασκεύασμα). 
Δράση : -κατά της αϋπνίας! -κατά της ανησυχίας -υπάρχουν ικανοποιητικά στοιχεία κατά της χρήσης της για την καταστολή. Δοσολογία : Τα προιόντα βαλεριανής προτυποποιούνται ως προς το βαλερινικό ή το βαλερικό οξύ. -Εκχύλισμα - 400-900 mg υδατικού ή υδατικού-αιθανολικού εκχυλίσματος (αντίστοιχο με 1,5-3 g βοτάνου), 30 με 60 λεπτά πριν τον ύπνο. - 100 mg υδατικού ή υδατικού-αιθανολικού εκχυλίσματος πριν από μια αγχογόνο κατάσταση -τσάι - 1,5-3 g ρίζας εμποτισμένης για 5-10 λεπτά σε 150 ml βρασμένου νερού. Πιθανές παρενέργειες : πονοκέφαλος, διέγερση, στομαχική διαταραχή, ανησυχία, ζάλη, υποθερμία, αϋπνία (μπορεί να παρατηρηθεί με χρήση μεγαλύτερη από δυο έως τέσσερις μήνες), μειωμένη συγκέντρωση, καταστολή, συμπτώματα μέθης. Σημείωση: τα συμπτώματα στέρησης της βαλεριανής περιλαμβάνουν σύγχυση και ταχυκαρδία και μπορεί να προκληθούν με την απότομη διακοπή της χρήσης της. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεία υπέρ της χρήσης της.

Βάλσαμο
Περιγραφή: Υπάρχουν περίπου 300 είδη του φυτού αυτού και στην Κρήτη συναντούμε 9 από αυτά, από τα οποία τα 5 είναι ενδημικά. Είναι θάμνος αειθαλής, λείος, πολύκλαδος που φτάνει σε ύψος τα 30 -60 εκατοστά. Στέλεχος όρθιο με μικρά επιμήκη φύλλα που έχουν πολλά διαφανή στίγματα. Αν τρίψουμε τα άνθη του, αναδίδεται μία δυνατή μυρουδιά ρητίνης. Τα άνθη του είναι χρυσοκίτρινα. Ανθίζει από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται όλα τα αέρια μέρη του φυτού. Πολύ γνωστό είναι το βαλσαμέλαιο που παρασκευάζεται από τις ανθοφόρες κορυφές του βοτάνου. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Το βάλσαμο είναι ένα αρωματικό φυτό με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Είναι διεγερτικό και ιδιαίτερα τονωτικό και χρησιμοποιείται πολύ από καταθλιπτικά άτομα διότι προσδίδει ανακούφιση, δημιουργεί θετικά αισθήματα και βελτιώνει τον ύπνο.  Η δράση του είναι αντιφλεγμονώδης, στυπτική, επουλωτική και ηρεμιστική. Το βάλσαμο όταν ληφθεί εσωτερικά έχει ηρεμιστική και αναλγητική δράση. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία της νευραλγίας, της ανησυχίας, της έντασης και παρόμοιων προβλημάτων. Θεωρείται κατάλληλο βότανο για τις αλλαγές της εμμηνόπαυσης ή το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο που οδηγούν σε ευερεθιστότητα και ανησυχία. Καταπραΰνει τη συνδετικίτιδα, την ισχιαλγία και τους ρευματικούς πόνους. Εξωτερικά είναι ένα πολύτιμο επουλωτικό και αντιφλεγμονώδες βότανο. Είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό σε προβλήματα φλεγμονών του δέρματος , των μυών και του συνδετικού ιστού, για ηλιακά εγκαύματα. Είναι επίσης πολύ καλό διουρητικό και συνίσταται για τη χώνεψη και γενικότερα την δυσπεψία. Χρήση: Για εσωτερική χρήση, λαμβάνεται σαν αφέψημα συνήθως ένα κουταλάκι του γλυκού ξερά τριμμένα φύλλα και άνθη σε μία κούπα καυτό νερό για 10-15 λεπτά. Εξωτερικά χρησιμοποιείται αφού εγχυλισθεί το φρέσκο φυτό σε ελαιόλαδο για πολλές ημέρες (40 έως 50) σαν άριστο επουλωτικό σε πληγές και εγκαύματα πρώτου βαθμού.

Βασιλικός.
Περιγραφή: Ο βασιλικός είναι αρωματικό ετήσιο, ποώδες φυτό της οικογένειας των Χειλανθών και της τάξης των σωληνανθών. Η καταγωγή του είναι από την Ινδία και το Ιράν και σήμερα καλλιεργείται σε πολλές περιοχές του κόσμου. Τα φύλλα του είναι ωοειδή, μυτερά, ακέραια ή οδοντωτά, πράσινα, έντονα ή σκούρα σε ορισμένες ποικιλίες. Τα άνθη του είναι μικρά και λευκά ή λευκορόδινα. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Οι ιδιότητές του είναι πολλές. Βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, βοηθά στην πέψη ως ένα άλλο είδος σόδας και καταπραΰνει τα έντερα στις ημικρανίες και τους πονοκεφάλους, ενισχύει τη μνήμη, είναι διουρητικό,  η κατανάλωση των φύλλων βοηθάει στην αύξηση του μητρικού γάλακτος στις θηλάζουσες μητέρες, καταπραΰνουν τις παθήσεις της χρόνιας ρινίτιδας και ιγμορίτιδας, συνιστάται για περιπτώσεις ναυτίας αλλά και για τις ναυτίες εγκυμοσύνης, βοηθάει στις περιπτώσεις στοματίτιδας και επιχείλιου έρπητα, είναι ιδανικός για κρυολογήματα, καταρροές και βήχα, φλεγμονές των αυτιών, μειώνει τις ρυτίδες αμυγδαλίτιδες και φαρυγγίτιδες. Χρησιμοποιείται επίσης εξωτερικά για την ανακούφιση του ερεθισμού από τσιμπήματα εντόμων, καθώς έχει μία ήπια αντιισταμινική δράση. Χρήση: Εκτός από εξαιρετικό αρωματικό σε φαγητά, σαλάτες κτλ, χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται αποξηραμένα ευχάριστα ως αφέψημα. Το τσάι που φτιάχνεται από τα φύλλα του βασιλικού είναι ιδανικό. Ο χυμός που βγαίνει από τα φύλλα σε συμπυκνωμένη μορφή χρησιμοποιείται σε σταγόνες για ανακούφιση, ενώ αραιωμένος σε διάλυμα με νερό για γαργάρες. η προσθήκη του στο μπάνιο χαλαρώνει το σώμα μας.

Βήχιο
Περιγραφή: Ανήκει στην οικογένεια των συνθέτων και το συναντούμε σε Ευρώπη και βόρειο Ασία. Είναι ένα πολυετές φυτό που έχει χοντρό ρίζωμα από το οποίο βγαίνουν την άνοιξη τριχωτοί ανθικοί βλαστοί, λεπιοειδείς, με ένα κεφάλι με κίτρινα γλωσσοειδή ανθίδια, αρσενικά στο κέντρο και θηλυκά στις άκρες. Βγαίνει σε δροσερά και υγρά αργιλοασβεστώδη εδάφη. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα άνθη και τα φύλλα. Τα άνθη συλλέγονται πριν ανοίξουν εντελώς (από τέλη Φεβρουαρίου έως τον Απρίλιο) ενώ τα φύλλα συλλέγονται Μάιο και Ιούνιο. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Το βήχιο κατέχει αποχρεμπτικές, αντιβηχικές, μαλακτικές και αντικαταρροικές και διουρητικές ιδιότητες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για χρόνια ή οξεία βρογχίτιδα, ερεθιστικό βήχα, λαρυγγίτιδα,  κοκκύτη και άσθμα. Η καταπραϋντική αποχρεμπτική του δράση το κάνει χρήσιμο στα περισσότερα προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των χρόνιων μορφών εμφυσήματος. Σαν ήπιο διουρητικό έχει χρησιμοποιηθεί για την κυστίτιδα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί εξωτερικά για δοθιήνες, αποστήματα και πυώδη έλκη, ακόμη και για αρθρικούς και ρευματικούς πόνους. Χρήση : Εκτός από ωμό φαγώσιμο, χρησιμοποιείται και ως έγχυμα σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό με 1-2 κουταλιές του τσαγιού ξηρά άνθη ή φύλλα και το αφήνουμε για 10 λεπτά. Τα φρέσκα χτυπημένα φύλλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν εξωτερικά.

Βελανιδιά
Χρησιμοποιούμενα Μέρη : Αποξηραμένος ο φλοιός από τα νεαρά κλαδιά. Δράση : - Πονόλαιμο, Στοματικούς ερεθισμούς – Βράζουμε για 10 λεπτά 1 κουτάλι της σούπας σε 1 λίτρο νερό και κάνουμε γαργάρες. - Κολπικές πλύσεις – Παρασκευάζουμε το ίδιο αφέψημα και πλένουμε. - Εγκαύματα, Χιονίστρες, Αιμορροΐδες – Παρασκευάζουμε το ίδιο αφέψημα και πλένουμε την προβληματική περιοχή.

Black cohosh (τσιμιτσιφούγκα)
Το black cohosh, μέλος της οικογένειας Ranunculaceae, είναι ένα δημοφιλές βότανο που ωστόσο δεν είναι ξεκάθαρο εάν και πώς δρα και δεν είναι πλήρως κατανοητές οι επιδράσεις του στους υποδοχείς των οιστρογόνων ή τα επίπεδα των ορμονών. Χρησιμοποιούμενα μέρη : Παρασκευάσματα, ρίζα. Δράση κατά των : Συμπτωμάτων εμμηνόπαυσης (εξάψεις, εναλλαγές στη διάθεση, εφίδρωση, ταχυκαρδία, κολπική ξηρότητα), αρθραλγιών. Δοσολογία : Η δοσολογία βασίζεται στην ποσότητα της χημικής ουσίας 27-δεοξυακτεϊνης που περιέχεται στο συμπλήρωμα... -Δισκία - 20 ή 40 mg από τα δισκία Remifemin (περιέχουν υγρό εκχύλισμα 1-2 mg της προαναφερόμενης χημικής ουσίας) δύο φορές την ημέρα. -Υγρό εκχύλισμα - 40 σταγόνες ημερησίως. -Αποξηραμένη ρίζα - 40-200 mg ημερησίως έως τρεις φορές την ημέρα. -Βάμμα - 0,4-2 ml από βάμμα 60% αιθανόλης (1:10) την ημέρα (περιέχει αλκοόλ). Πιθανές παρενέργειες : -πονοκέφαλος, ζάλη, εφίδρωση, διαταραχές στην όραση, δυσκοιλιότητα, οστεοπόρωση, μειωμένη αρτηριακή πίεση, ναυτία, εμετός. Υπάρχουν  επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης της.

Bladderwrack (fucus vesiculosus)
Το bladderwrack είναι ένα καστανό φύκι της οικογένειας Fucaceae. Ένα άλλο φύκι, το Ascophyllum Nodosum συνδυάζεται συχνά με το bladderwrack στα παρασκευάσματα φαιοφυκών. Χρησιμοποιούμενα μέρη : -ολόκληρο το φύκι -εκχύλισμα αλκοόλης (ως παρασκεύασμα). Δράση κατά : του καρκίνου, του διαβήτη, της βρογχοκήλης, της παχυσαρκίας, επίσης έχει αντιβακτηριακή, αντιπηκτική και αντιοξειδωτική δράση. Δοσολογία : -Κάψουλες - 200-600 mg ημερησίως (εκχύλισμα αλκοόλης) -Υγρό εκχύλισμα αλκοόλης - 4-8 ml πριν τα γεύματα. -Ως δερματικό επίθεμα - πωλείται στο εμπόριο ως αδυνατιστικό προιόν, παρόλο που η χρήση του δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά. Σημείωση: Επειδή υπάρχει πιθανότητα για μόλυνση του bladderwrack από βαρεά μέταλλα, η πρόσληψή του θεωρείται πάντα δυνητικά ΜΗ ασφαλής. Πιθανές παρενέργειες : -επιδείνωση της ακμής, σιελόρροια, στομαχικές διαταραχές, αιμορραγία, τοξικότητα νεύρων, αυξημένα επίπεδα ασβεστίου, μαγνησίου, νατρίου, καλίου, μειωμένα επίπεδα σακχάρου, υπερθυρεοειδισμός (αυξημένη λειτουργία θυρεοειδούς αδένα). Δεν υπάρχουν ξεκαθαρα επιστημονικα στοιχεία για την χρήση του.

Boswellia
Χρησιμοποιούμενα μέρη : ρετσίνι (Εκχυλίσματα ρητίνης). Δράση κατά : -του άσθματος, της νόσου του Crohn, της οστεοαρθρίτιδας, της ελκωτικής κολίτιδας, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, Δοσολογία : Τα προιόντα της Boswellia συνήθως προτυποποιούνται ώστε να περιέχουν 37,5% boswellic οξέων ανά δόση. Το ρετσίνι περιέχει συνήθως 30% boswellic οξέα. Τα εκχυλίσματα αλκοόλης περιέχουν 43% boswellic οξέα, ενώ κάποια παρασκευάσματα μπορεί να περιέχουν έως και 65% boswellic οξέα. Συνήθης δοσολογία - 200-1200 mg από το στόμα, τρεις φορές την ημέρα και έως 8 εβδομάδες. Πιθανές παρενέργειες : στομαχική διαταραχή, παλινδρόμηση γαστρικού οξέος, εξάνθημα, πόνος ή καούρα, ναυτία, διάρροια, διαταραχή επιπέδων χοληστερόλης, αυξημένη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση, αποβολή κυήματος.
Υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης της.

Βρωμελαϊνη
Φυσικό ένζυμο που απαντάται στον ανανά και υπάρχουν ισχυρά επιστημονικά δεδομένα, όσον αφορά την χρήση της στις φλεγμονώδεις καταστάσεις. Χρησιμοποιούμενα μέρη : Βρίσκεται στον ανανά. Δράση : Κατά της φλεγμονής, κατά της ιγμορίτιδας , κατά του καρκίνου, κατά της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας, κατά της ανεπάρκειας πεπτικών ενζύμων / παγκρέατος, κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, κατά των μολύνσεων του ουροποιητικού συστήματος, συμπλήρωμα διατροφής.  Δοσολογία : Η βρωμελαΐνη μπορεί να προτυποποιηθεί σε μονάδες πήγματος γάλακτος (milk clotting units, MCU), μονάδες πεπτόμενης ζελατίνης (gelatin digesting units, GDU), μονάδες FIP ή μονάδες Rorer (RU) ανά γραμμάριο. Κάποιες πηγές συνιστούν ένα εύρος από 1200-2000 MCU ανά γραμμάριο. -Δισκία -  120-240 mg από δισκία συμπυκνωμένης βρωμελαΐνης την ημέρα (Traumanase ή Ananase 2500 RU/ mg) σε τρεις ή τέσσερι,ς δόσεις μέχρι μία εβδομάδα για τη θεραπεία φλεγμονών, ή 80-320 mg (200-800 μονά-δες FIP) δύο με τρεις φορές την ημέρα, ή 500-1000 mg βρωμελαΐνης τρεις φορές την ημέρα (πολλοί κατασκευαστές διαθέτουν προϊόντα προτυποποιημένα στα 2000 GDU σε δισκία των 500 mg). -Αλοιφή - Αλοιφή που περιέχει 35% βρωμελαίνη διαλυμένη σε έλαιο έχει χρησιμοποιηθεί για τον καθαρισμό τραυμάτων. Πιθανές παρενέργειες : στομαχική διαταραχή, πρήξιμο στον λαιμό, δύσπνοια, διάρροια, ναυτία, εμετός, ερεθισμός βλεννογόνων, αιμορραγία μήτρας, υπνηλία, καταστολή. Υπάρχουν  επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης της.

Γαϊδουράγκαθο-1
Περιγραφή: Ανήκει στην οικογένεια των συνθέτων (Compositae). Είναι μονοετής ή διετής αγκαθωτή πόα, ύψους έως 1,5 μ. Τα φύλλα του είναι εναλασσόμενα, με παρυφές οδοντωτές, ανοιχτοπράσινα με άσπρα νεύρα, ενώ οι κεφαλές των ανθέων είναι μεγάλες και μωβ χρώματος κυρίως. Το γαϊδουράγκαθο ή σίλυβο  είναι αυτοφυές κυρίως στη λεκάνη της Μεσογείου, ενώ καλλιεργείται στην υπόλοιπη Ευρώπη και στη Νότια Αμερική. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Βοηθά στην ανανέωση των κυττάρων του συκωτιού και υποστηρίζεται η δράση του ενάντια στη χρόνια κίρρωση του ήπατος. Είναι ιδανικό στη διάρκεια αποτοξίνωσης και ιδιαιτέρως σε περιπτώσεις υπερκατανάλωσης αλκοόλ καθώς έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Το γαϊδουράγκαθο είναι ένα εξαιρετικό προαγωγό της έκκρισης γάλακτος και είναι απόλυτα ασφαλές για χρησιμοποίηση από τις μητέρες που θηλάζουν. Χρησιμοποιείται επίσης για να αυξήσει την έκκριση και τη ροή της χολής από το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη και επομένως μπορεί να χορηγηθεί σε όλα τα προβλήματα που συνδέονται με τη χοληδόχο κύστη. Χρησιμοποιείται επίσης ως μαλακτικό και εφιδρωτικό, κατά των κολικών και της δυσεντερίας, των δηλητηριάσεων (κυρίως από μανιτάρια), κατά των αιμοπτύσεων αλλά και ως αντικαταθλιπτικό. Χρήση: Η ρίζα και τα φρέσκα φύλλα του τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα αφού αφαιρεθούν οι αιχμηρές άκρες τους. Χρησιμοποιείται κυρίως το εκχύλισμα του αλλά μπορεί να καταναλωθεί και σε ρόφημα (οι σπόροι) ή τσάι σε συνδυασμό με άλλα βότανα. Οι ψημένοι σπόροι του θεωρούνται υποκατάστατο του καφέ.

Γαϊδουράγκαθο-2  (Milk thistle)
Το Milk thistle, μέλος της οικογένειας των αστήρων, έχει χρησιμοποιηθεί ιατρικά για περισσότερα από 2000 χρόνια, κυρίως για τη θεραπεία παθήσεων του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως. Χρησιμοποιούμενα μέρη: σπόροι. Σημείωση : Από τους σπόρους του μπορεί να εξαχθεί ένα φλαβονοειδές σύμπλεγμα, η σιλυμαρίνη, η οποία θεωρείται το βιολογικά δραστικό συστατικό. Δράση: -κατά της κίρρωσης! -κατά της οξείας ηπατίτιδας -κατά της δηλητηρίασης από το μανιτάρι Amanita phalloides -πρόληψη καρκίνου -κατά της χρόνιας ηπατίτιδας Γ -κατά του διαβήτη (σε ασθενείς με κίρρωση) -κατά της ηψηλής χοληστερόλης -κατά της ηπατικής βλάβης από φάρμακα και τοξίνες Δοσολογία : Το milk thistle προτυποποιείται συνήθως, ώστε να περιέχει 70-80% σιλυμαρίνη. Η σιλυμαρίνη είναι ένα μείγμα τριών φλαβονολιγνανών: σιλυβίνη, σιλυδιανίνη και σιλυχριστίνη. Δοσολογίες για τη σιλυμαρίνη - 230-420 mg ανά ημέρα, διαιρεμένα σε δύο ή τρεις δόσεις (έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι και 8000 mg, με άγνωστη όμως ασφάλεια). Το silipide (IdB 1016) είναι ένα ειδικό προιόν του milk thistle σχεδιασμένο να απορροφάται καλύτερα από τον οργανισμό. Οι δόσεις του μετρώνται με ισοδύναμα σιλυβίνης. Δόσεις για το silipide - 160-480 mg ανά ημέρα σε ισοδύναμα σιλυβίνης Πιθανές παρενέργειες: -στομαχική διαταραχή, πονοκέφαλος, κνησμός, απώλεια όρεξης, αέρια, καούρα, διάρροια, αρθραλγία, σεξουαλική ανικανότητα, μειωμένα επίπεδα σακχάρου. Έχει αναφερθεί και αναφυλακτικό σοκ. Υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης του.

Γιοχίμπ
Περιγραφή : Το γιοχίμπε είναι τροπικό δέντρο της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής γνωστό για τις αφροδισιακές και διεγερτικές του ιδιότητες, εξαιτίας της γιοχιμπίνης, ενός αλκαλοειδούς, που υπάρχει στο φλοιό του.  Θεραπευτικές Ιδιότητες : Είναι ισχυρότατο τονωτικό και αφροδισιακό και  φαίνεται να καταπολεμά την ανδρική ανικανότητα. Η Γιοχημπίνη διευρύνει τα αιμοφόρα αγγεία των γεννητικών οργάνων, αυξάνοντας την ροή του αίματος και διεγείρει τα νεύρα. Είναι γνωστό στους κύκλους των αθλητών εδώ και πολλά χρόνια.Τα αποτελέσματά του ως αφροδισιακό και ενισχυτικό του οργανισμού το κατέστησαν ένα από τα πιο δημοφιλή συμπληρώματα διατροφής,ενώ νέες έρευνες το παρουσιάζουν να έχει αντιοξειδωτική δράση. Χρήση: Χρησιμοποιείται το εκχύλισμα από το φλοιό του για παρασκευή ροφημάτων. Ωστόσο, η υπερδοσολογία αυτού του βοτάνου μπορεί να προκαλέσει σοβαρές οφθαλμολογικές επιπλοκές και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας.

Γκίνγκο Μπιλόμπα-1. (Ginkgo biloba)
Το Ginkgo biloba χρησιμοποιείται ιατρικώς για χιλιάδες χρόνια. Σήμερα είναι ένα από τα κορυφαία στις πωλήσεις βότανα στις ΗΠΑ. Το Ginkgo χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πολυάριθμων καταστάσεων, πολλές από τις οποίες δοκιμάζονται επιστημονικά. Χρησιμοποιούμενα μέρη: -φύλλα. Δράση: -Ισχυρά επιστημονικά στοιχεία υπέρ της χρήσης του για απόφραξη (φραγμένες αρτηρίες στα πόδια) και για τη θεραπεία της άνοιας από νόσο Alzheimer ή της αγγειοπάθειας -κατά της εγκεφαλικής ανεπάρκειας! -κατά της εξασθένησης της μνήμης λόγω ηλικίας -κατά των παρενεργειών της χημειοθεραπείας -κατά της μειωμένης λίμπιντο / διαταραχής στύσης (ανδρική ανικανότητα) -κατά της κατάθλιψης -κατά εκφύλισης κηλίδας -βελτίωση της μνήμης (σε υγιείς) -κατά του βόμβου (στα αυτιά) -κατά του ιλίγγου -υπάρχουν ικανοποιητικά επιστημονικά στοιχεία κατά της χρήσης του για το εγκεφαλικό Δοσολογία: -Για απόφραξη - 80-360 mg προτυποποιημένου 50:1 εκχυλίσματος φύλλων καθημερινά από το στόμα, σε δύο ή τρεις δόσεις. - 3-6 ml εκχυλίσματος 40 mg/ml καθημερινά από το στόμα σε τρεις δόσεις. Δοσολογίες για άλλες καταστάσεις δεν έχουν ακόμη καθοριστεί. Πιθανές παρενέργειες : -αιμορραγία, πονοκέφαλος, ναυτία, γαστρεντερική διαταραχή, μυϊκή αδυναμία, ανησυχία, αλλαγές στην πίεση και το σάκχαρο, μειωμένη γονιμότητα. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεια υπέρ της χρήσης του.

Γκίνγκο Μπιλόμπα-2. (ginkgo biloba)
Περιγραφή : Γυμνόσπερμο, πανάρχαιο φυτό, είναι το μοναδικό επιζών φυτό της τάξης γκινγκοώδη, οικογένεια γκινγκοΐδες. Τα πρώτα γκίγκο εμφανίστηκαν την παλαιοζωική εποχή. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό, όμορφο, φυλλοβόλο δέντρο, με πρασινοχρυσαφιά φύλλα μεγάλα και πλατιά. Φτάνει σε ύψος τα 50 μέτρα και ο κορμός του είναι κυλινδρικός, έχοντας διάμετρο μέχρι και 3 μέτρα. Τα φύλλα είναι το μέρος του φυτού που χρησιμοποιείται. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Χαρακτηρίζεται για  τις αντιπηκτικές του ιδιότητες, τη δράση του υπέρ της βελτίωσης της περιφερικής κυκλοφορίας και της εγκεφαλικής αγγειακής επάρκειας αλλά και της καλής κυκλοφορίας της γλυκόζης στο αίμα. Άλλες ευεργετικές επιδράσεις που έχουν διαπιστωθεί είναι κατά της εξασθένησης της μνήμης, κατά της κατάθλιψης, κατά των παρενεργειών της χημειοθεραπείας και κατά της μειωμένης λίμπιντο, των ιλίγγων, των κιρσωδών φλεβών, των αιμορροΐδων και των ελκών στα πόδια, έχει αντιαλλεργική δράση σε άσθμα, φλεγμονές και άλλες αλλεργίες και ασφαλώς σαν αντιοξειδωτικό. Χρήση: Χρησιμοποιείται το εκχύλισμα του πρωτίστως αλλά και ως τσάι μόνο του ή με σε συνδυασμό με άλλα βότανα.

Γκίνσενγκ Πάναξ
Περιγραφή : Το όνομα «Ginseng» έχει κινεζική προέλευση και ετυμολογικά σημαίνει «ανθρώπινη ρίζα», εξαιτίας του χαρακτηριστικού διχαλωτού σχήματος που έχει η ρίζα του, η οποία θυμίζει ανθρώπινα πόδια. Ο όρος ginseng αναφέρεται σε διά­φορα είδη του γένους Panax της οικο­γένειας Araliaceae. Τα δύο πιο γνωστά είναι το ασιατικό ginseng (Panax Ginseng), του οποίου ποικιλίες είναι το κινεζικό και το κορεατικό, και το αμερικανικό ginseng (Panax quin­que­folius). Ωστόσο, η ίδια ονομασία έχει δοθεί κάπως παραπλανητικά και σε ορισμένα άλλα είδη φυτών που έχουν παρόμοιες ιδιότητες με το ginseng, όπως το ρωσικό ή σιβηριανό ginseng. Πάναξ ο πεντάφυλλος είναι το αρχαιο-ελληνικό όνομα. Θεραπευτικές Ιδιότητες : Θεωρείται προληπτικό, θεραπευτικό αλλά κυρίως τονωτικό. Χρησιμοποιείται για να προληφθεί η κούραση, ο πονοκέφαλος, η εξάντληση και η αμνησία. Συμπληρώνει τις θεραπείες σε ασθένειες της καρδιάς, των νεφρών, των νεύρων και του κυκλοφοριακού συστήματος άριστο προσαρμογόνο κατά του στρες, αυξάνει την ικανότητα για σωματική και νοητική εργασία, βελτιώνει τη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος , προστατεύει από επιβλαβείς ακτινοβολίες, δυναμώνει το αναπαραγωγικό σύστημα (αυξάνει το μικρό αριθμό σπερματοζωαρίων στους άνδρες, στις γυναίκες δρα ενάντια στην ατροφία ή υπολειτουργία των ωοθηκών ή την απουσία εμμήνων) ,μειώνει την κακή χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και τα λιπαρά οξέα στο αίμα, ενώ αυξάνει την καλή χοληστερίνη. Χρησιμοποιείται επίσης, κατά του διαβήτη και θεωρείται ότι έχει αντικαρκινική δράση. Βελτιώνει τις αθλητικές επιδόσεις και γενικά αυξάνει σημαντικά την εσωτερική ενέργεια του οργανισμού. Χρήση: Οι ρίζες του μπορούν να χρησιμοποιηθούν με πολλούς τρόπους. Μπορεί να τριφτεί και να προστεθεί σε σαλάτες και φαγητά, ακόμη και να μασηθεί έτσι, αν και πικρίζει λίγο.  Φυσικά  φτιάχνεται σε τσάι: λίγα γραμμάρια σκόνης σε 2 ποτήρια νερό για περίπου 1 ώρα. Αλλά και ως αφέψημα ( αφού βράσει 2 φορές, να κρατηθεί το πρώτο αφέψημα μετά από 45 λεπτά περίπου βράσιμο και, αφού αλλαχθεί το νερό, να φτιαχτεί άλλη μια δόση).

Γκίνσενγκ Πάναξ (Ginseng panax)
Το όνομα ginseng αναφέρεται σε διάφορα είδη του γένους Panax. To Panax ginseng είναι Ασιάτικης προέλευσης, αλλά καλλιεργείται και στην Αμερική, ενώ δεν έχει σχέση με το Σιβηρικό ginseng (Eleutherococcus senticosus).  Χρησιμοποιούμενα μέρη : παρασκευάσματα. Δράση: -Νοητική λειτουργία! -κατά του Διαβήτη τύπου 2! -Πρόληψη καρκίνου -κατά της στεφανιαίας νόσου -κατά της δυσλειτουργίας στύσης (ανδρική ανικανότητα) -αθλητική απόδοση -κατά της κόπωσης -κατά της υψηλής πίεσης -ενίσχυση ανοσοποιητικού συστήματος -κατά των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης -αίσθημα ευεξίας Δοσολογία: -Δισκία ή κάψουλες - 100 mg εκχυλίσματος ginseng από το στόμα μια ή δυο φορές καθημερινά -Υγρό - 1-2 g σε 150 ml νερού ή 1-2 ml υγρού εκχυλίσματος 1:1 (g/ml) ή βάμμα 1:5 (g/ml) καθημερινά. Πιθανές παρενέργειες: -Δερματικές ενοχλήσεις, κνησμός, κηλίδες, στομαχική δυσφορία, διάρροια, ναυτία, εμετός, ερεθισμός λαιμού, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλος, πυρετός, ζάλη, θολή όραση, υπνηλία, διαταραχή στην πίεση, κατα-κράτηση υγρών, οίδημα, πόνος στο στήθος κ.α. Το ginseng επίσης, μπορεί να μεταβάλει την πήξη του αίματος, ή τον αριθμό των ερυθροκυττάρων, και να προκαλέσει αιμορραγία στη μύτη. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεια υπέρ της χρήσης του.

Γκουαράνα.
Περιγραφή: Το Γκουαράνα είναι ένας εξωτικός αναρριχώμενος θάμνος που προέρχεται από την Νότια Αμερική και κυρίως τη Βραζιλία(Αμαζόνιος), γνωστό και ως βραζιλιάνικο κακάο έχει έντονα κόκκινους καρπούς και υψηλή περιεκτικότητα σε καφεΐνη. Έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και αιώνες από τους Ινδιάνους του Αμαζονίου για τις ζωηρές, αναζωογονητικές ιδιότητες του. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Το γκουαρανά περιέχει μεγάλη ποσότητα καφεΐνης και κυρίως δρα σαν διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος, θεωρείται ότι  βελτιώνει την αντοχή και την απόδοση των αθλητών, μειώνει την όρεξη και ευνοεί τη μείωση του σωματικού βάρους και λίπους, ενώ χρησιμοποιείται με σκοπό την πνευματική διέγερση και διαύγεια. Έχει επίσης αφροδισιακές δράσεις. Οι Ινδιάνοι του Αμαζονίου έπιναν ένα πότο από Γκουαράνα κάθε μέρα ως τονωτικό και μεγαλύτερη ποσότητα όταν ήθελαν να τεκνοποιήσουν. Το χρησιμοποιούσαν, επίσης, για να θεραπεύσουν τη διάρροια, τους πονοκεφάλους και το πυρετό. Είναι επίσης διουρητικό και συντελεί στην απώλεια βάρους. Χρήση: Χρησιμοποιούνται οι σπόροι του φυτού στην παρασκευή διάφορων τονωτικών ροφημάτων.

Γλυκάνισος
Περιγραφή: Ανήκει στην οικογένεια των Σκιαδοφόρων. Είναι φυτό ποώδες, μονοετές που καλλιεργείται από την αρχαία εποχή. Το γλυκάνισο έχει άνθη μικρά λευκά σε σκιάδια αρκετά μεγάλα, φύλλα με μεγάλες στρογγυλές περιφέρεις και τρεις λοβούς, στέλεχος με λεπτές ραβδώσεις, διακλαδιζόμενο, καρπό αυγοειδή και χνουδωτό. Ανθίζει από Ιούνιο μέχρι Αύγουστο. Φτάνει σε ύψος τους 50 πόντους. Χρησιμεύει ο σπόρος του που μαζεύεται ώριμος τον Σεπτέμβριο. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Είναι ένα θερμαντικό, διεγερτικό χόρτο, το οποίο βελτιώνει την πέψη, δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα και έχει αποχρεμπτική και οιστρογονική δράση. Είναι αρκετά αποτελεσματικό μέσο ενάντια στους σπασμούς-κολικούς των εσωτερικών μυών (του στομάχου και των εντέρων), αυξάνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητα τους, χρησιμοποιείται ενάντια στο άσθμα,στον βήχα και τον ερεθισμό των άνω αναπνευστικών οδών, στην βραχνάδα της φωνής, σαν εφιδρωτικό και αντιπυρετικό μέσο. Συστήνεται στις μητέρες που θηλάζουν γιατί αυξάνει το γάλα αλλά και σαν διουρητικό μέσο στις ασθένειες των νεφρών, του συκωτιού και του παγκρέατος. Εξωτερικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά της ψώρας. Χρήση: Βράζοντας αποξηραμένους καρπούς από γλυκάνινσο σε νερό μπορούμε να ετοιμάσουμε ένα αφέψημα το οποίο αποτελεί ένα ήπιο καθαρτικό. Επίσης, παρασκευάζεται ως έγχυμα (Πριν τη χρήση συνθλίβουμε ελαφρά τους σπόρους για να ελευθερωθούν τα πτητικά έλαια. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε 1-2 κουταλιές του τσαγιού σπόρους και το αφήνουμε σκεπασμένο για 10-15 λεπτά). Αλλά και με την κατάλληλη πολτοποίηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και εξωτερικά.

Γλυκόριζα
Περιγραφή: Είναι θάμνος ύψους 50-100 εκ., με ρίζες που φτάνουν τα 1-2 μέτρα, κυλινδρικές, διακλαδισμένες και σαρκώδεις. Αυτές είναι που χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς. Οι βλαστοί του φυτού είναι όρθιοι, ραβδωτοί, ισχυροί και χνουδωτοί, τα φύλλα είναι πτεροειδή, τα άνθη του φυτού έχουν συνήθως χρώμα κυανό και εμφανίζονται στις αρχές του καλοκαιριού. Τη γλυκόριζα την συναντούμε σε μεγάλες αποικίες σε χαμηλό υψόμετρο και σε εδάφη χέρσα και ακαλλιέργητα. Βότανο γνωστό εδώ και χιλιάδες χρόνια. Στην κινέζικη ιατρική την χρησιμοποιούν εδώ και 3000 χρόνια. Θεραπευτικές Ιδιότητες: Δρα ως αποχρεμπτικό, μαλακτικό, αντιφλεγμονώδες, επενεργεί στα επινεφρίδια, είναι αντισπασμωδικό και ήπιο υπακτικό. Το βότανο είναι ωφέλιμο σε προβλήματα σπλήνας, γαστρίτιδας και πεπτικού έλκους, κολικούς και πρωτοπαθή αδρενοκορτικοειδική ανεπάρκεια. Έχει θετική δράση σε βρογχική καταρροή, βρογχίτιδα, πνευμονία και βήχα. Επίσης, επενεργεί θετικά σε προβλήματα στρες. Σε προβλήματα αρθρίτιδας όπου λαμβάνονται κορτικοειδή σκευάσματα, βοηθά για την καλύτερη λειτουργία των επινεφριδίων. Είναι διουρητική και συστήνεται κατά του διαβήτη και της χοληστερίνης. Χρήση: Παρασκευάζεται ως αφέψημα( Ρίχνουμε μισό έως ένα κουταλάκι του τσαγιού από τη ρίζα σε ένα φλιτζάνι νερό και το σιγοβράζουμε για 10-15 λεπτά ). Ωστόσο, δεν πρέπει να παίρνεται από υπερτασικά άτομα.

Gotu Kola
Είναι ενδυμικό φυτό στην Ινδία και την Αφρική, το gotu kola δεν σχετίζεται με τον καρπό kola, δεν περιέχει καφεϊνη και δεν δρα ως διεγερτικό. Η πιο δημοφιλής χρήση του στις ΗΠΑ είναι για τη θεραπεία κιρσών. Χρησιμοποιούμενα μέρη : λεπτό αμπελόκλημα. Δράση : -Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια / κιρσοί!  -Ανησυχία  -Διαβητική μικροαγγειοπάθεια -επούλωση τραυμάτων. Δοσολογία : - 60-180 mg καθημερινά, σε δόσεις από το στόμα. Πιθανές παρενέργειες : εξάνθημα, στοματική διαταραχή, ναυτία, καταστολή, κόπωση, υψηλό σάκχαρο, μειωμένη γονιμότητα, καρκίνος, αλλεργικές αντιδράσεις. Υπάρχουν επιστημονικα στοιχεια υπέρ της χρήσης της.

Guggul (Kόμμι)  
Το guggul (κόμμι) είναι μια ρητίνη που παράγεται από το δέντρο mukul mirth. Το gugulipid (gugul-λιπίδιο, λιποειδές που εξάγεται από το guggul) περιέχει φυτικές στερόλες, οι οποίες δυνητικά μπορεί να μειώσουν τα επίπεδα χοληστερόλης, αλλά η χρήση του γενικότερα είναι αμφιλεγόμενη καθώς τα αποτελέσματα των μελετών σε ανθρώπους δε συμφωνούν πάντα μεταξύ τους. Χρησιμοποιούμενα μέρη : gugulipid. Δράση: -κατά της ακμής -κατά της υψηλής χοληστερόλης -κατά της παχυσαρκίας -κατά της οστεοαρθρίτιδας -κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Δοσολογία : gugul-λιπίδιο 500-1000 mg δυο ή τρεις φορές την ημέρα. Gugulsterone 25 mg μια έως τρεις φορές την ημέρα από το στόμα ή 50 mg δύο φορές την ημέρα από το στόμα. Πιθανές παρενέργειες : Συχνά αναφέρονται στομαχικές διαταραχές, διάρροια και εμετός. Αλλεργικό εξάνθημα, πονοκέφαλος, ανησυχία, νευρικότητα, 
ερυγή, λόξυγγας, μειωμένη χοληστερόλη, απώλεια βάρους.

Πηγές : phyto.gr, votana.eu, vita.gr, sensities.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Προσοχή !!! Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται σε αυτό το blog έχουν ενημερωτικό σκοπό και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συμβουλή κάποιου ειδικού σε θέματα διατροφής και υγείας. Προτού ξεκινήσεις κάποιο πρόγραμμα διατροφής ή κάποια θεραπεία, συμβουλέψου έναν διατροφολόφο ή έναν ιατρό ή άλλον ειδικό υγείας.
Google+